ازسیاه ترین ابرها زیبا ترین باران ها سرازیر میشود.

پس حتی درسخت ترین روزهای زندگی هم ناامید نشوید.

زیراممکنه زیبا ترین لحظه ها در انتظار تان باشد.

خیلی سخته آدم درقربت ودور ازخانواده تنها بسربه بره.

اما سخت ترازان این است که درجمع خانواده باشی ولی بازهم احساس تنهائی کنی.

دنیا پست وبلندی های زیاد را دربردارد.

خیلی ها معتقد ند باگذشت زمان وفاصله عشق کم رنگ وکم رنگ ترخواهد شد.

اگرواقعا اینطور است پس چرا من با این همه فصله روز به روز عاشق وعاشق تر میشم؟

چند روزیست که قلبم را نمی بینم قلب من حرزه نبود.

قلبم وقت دید فاصله بین من توزیاد وزیاد ترمیشود بی معرفت تنهام گذاشت و ساکن آن بنای شد که تو دران زنده گی میکنی.

ونقش بر در بست که توازان عبور میکنی.

اون بیچاره فرش برکوچه شد که توهمیشه از آن عبورمیکنی.

چون گرد وغباربر شاخه گل نشست که تا شاید ازگردش های دوران زندگی یکی دست تورا گرفتهوبه بهانه چیدن گل برسراون لمس کنه.

آیا هنوز هم فکر میکنی اون باید تنها بماند؟؟؟

یا وقت آن رسیده که توهم شاخه ازباغ محبت خودبه چینی وبرای آرامش اون. ویا به بهانه از راه رسیدن گلهای بهاری به او هدیه دهی؟

اگر از آسمان افتم امید زنده گی دارم.

اگر ازطاق ابرویت بیفتم دیگر برنخیزم.